Reklama

Tradycja i pustka

Tradycja i pustka

05.01.2003
Czyta się kilka minut
Kiedy ktoś nas odwiedza, staramy się go przyjąć z należytym honorem i gościnnością. Opisując gościnne występy Teatru Bolszoj („Miłość do trzech pomarańczy” Prokofiewa i „Chowańszczyzna” Musorgskiego), nie można jednak uciec od powinności krytyka.
H

Historia powstałego w 1776 roku Teatru Bolszoj naznaczona jest wielkimi wydarzeniami i dramatami (choćby dwa pożary z 1805 i 1853 roku), a także cichą rywalizacją z młodszym o siedem lat petersburskim Teatrem Maryjskim. To w Petersburgu odbywały się prapremiery największych rosyjskich oper (Glinka, Czajkowski, Musorgski, Rimski-Korsakow), ale Moskwa nie pozostawała w tyle. Z Teatrem Bolszoj związani byli wielcy rosyjskiego świata operowego: Fiodor Szalapin, Irina Archipowa, Galina Wiszniewska; gwiazdy baletu: Maja Plisiecka, Galina Ułanowa. Trzynastoosobowy u zarania zespół (dziś liczy on około 2500 osób) zarządzany był przez radę nadzorczą, ustalającą repertuar i rozdzielającą role. W jej skład wchodzili czołowi wykonawcy - rzecz niespotykana w tamtym czasie.

Czarno-białe pomarańcze
Operą „Miłość do trzech pomarańczy” Siergiej Prokofiew chciał stworzyć...

7619

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]