Reklama

Stambulska saga

Stambulska saga

19.10.2015
Czyta się kilka minut
Nowa powieść Pamuka zaczyna się jak love story. Mevlut Karata zakochuje się w dziewczynie, którą spotyka na weselu jej siostry.
P

Przez trzy lata pisze do niej listy miłosne, w końcu postanawia ją porwać. Dopiero na dworcu odkrywa, że uprowadził siostrę ukochanej... To zaledwie punkt wyjścia dla pełnej rozmachu sagi o historii dwóch rodzin, od lat 70. XX wieku po czasy współczesne, z dziesiątkami bohaterów (jest nawet indeks postaci i tablice chronologiczne). Pamuk buduje polifoniczną opowieść, użyczając głosu najbiedniejszym. Większość z nich to uliczni sprzedawcy buzy, tradycyjnego tureckiego napoju – jak Mevlut, który wędruje przez nocny Stambuł, ważąc w myślach tytułową dziwność, czyli poczucie, że „własne życie to coś, co przytrafia się komuś innemu”. Sam Stambuł – scena walki nacjonalistów i komunistów, masowych migracji, postępu i zagłady dawnych zawodów – to inny pierwszoplanowy bohater tej powieści, która nosi znamiona legendy miejskiej. ©

Orhan Pamuk „Dziwna myśl w mojej głowie”, przeł. Piotr Kawulok, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2015

Ten materiał jest bezpłatny, bo Fundacja Tygodnika Powszechnego troszczy się o promowanie czytelnictwa i niezależnych mediów. Wspierając ją, pomagasz zapewnić "Tygodnikowi" suwerenność, warunek rzetelnego i niezależnego dziennikarstwa. Przekaż swój datek:

Autor artykułu

Krytyk literacki, redaktor Magazynu Literackiego „Książki w Tygodniku”, prozaik, eseista, poeta.

Dodaj komentarz

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

Zaloguj się albo zarejestruj aby dodać komentarz

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]