Reklama

Średniowiecze w soborowych lustrach

Średniowiecze w soborowych lustrach

23.03.2003
Czyta się kilka minut
Jurydyczne tony i polityczne uwikłanie soborów średniowiecza brało się z ciągle zbyt słabo rozgraniczonych kompetencji duchownej i świeckiej zwierzchności jednorodnie postrzeganego chrześcijaństwa. Gdyby dziś połączyć obrady synodu i Sejmu, ich wspólne uchwały tez byłyby mieszaniną porządków.
S

Samoświadomość Kościoła i postrzeganie przezeń problemów nękających świat drugiej połowy XX w. znalazły swoje odbicie w tekstach Vaticanum II. Takiego stopnia wrażliwości wobec rzeczywistości pozakościelnej nie okazał żaden z poprzednich soborów, które skupiały się prawie wyłącznie na eklezjalnych sprawach natury doktrynalnej, organizacyjnej i dyscyplinarnej. W proporcjach i sposobie traktowania tych spraw, w ich opisach, ocenie i doborze środków naprawczych ujawnia się zarówno istniejący stan rzeczy, jak i jego mentalne odbicie.

Nagrodzony w ubiegłym roku Feniksem pierwszy tom „Dokumentów soborów powszechnych” ma już kontynuację. Tom II rozpoczynają uchwały IV soboru w Konstantynopolu, odbytego - mimo wzajemnych pretensji - ostatni raz wspólnie przez Greków i łacinników w 869 r. Po rozłamie w 1054 r. za następne sobory uznano na Zachodzie niektóre generalne synody odbywane...

10594

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]