Reklama

Śmierć kopisty

Śmierć kopisty

09.06.2014
Czyta się kilka minut
Jako dziecko Georges Perec stracił wszystko: rodziców, język i tradycję. Jako pisarz nie próbował tej straty odzyskać, lecz wynaleźć w słowie własną formę życia.
Georges Perec, 1982 r. Fot. Jean-Paul Guilloteau / KIPA / CORBIS
T

Ta opowieść ma trzech bohaterów. Pierwszy z nich to Georges Perec, francuski prozaik, uchodzący za jednego z największych dwudziestowiecznych eksperymentatorów literackich, członek grupy OuLiPo, twórca kilku arcydzieł, znawca zachodniego malarstwa, miłośnik puzzli, rebusów i krzyżówek (układał je dla paryskiego tygodnika „Le Point”).
Drugi to Han van Meegeren, holenderski fałszerz dzieł sztuki, według wielu – najgenialniejszy plagiator wszech czasów. Namalowane przez niego falsyfikaty obrazów Vermeera nie były prostymi kopiami, Han naśladował bowiem nie konkretne płótna, lecz styl wielkiego mistrza.
Trzeci to Gaspard Winckler, postać wymyślona przez Pereca, a mówiąc precyzyjnie: trzy postaci o tym samym nazwisku, z których jedna przypomina nieco van Meegerena.
Wszyscy oni owładnięci są ideą kopiowania, ale każdy z nich realizuje ją w inny sposób. W przypadku van...

19973

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Masz już konto? Zaloguj się 

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Jeśli założysz bezpłatne konto, możesz za darmo czytać 3 płatne teksty miesięcznie. Wykup dostęp, by czytać bez limitu najnowsze wydanie i numery archiwalne od 2003 roku! 

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Napisz do nas

Chcesz podzielić się przemyśleniami, do których zainspirował Cię artykuł, zainteresować nas ważną sprawą lub opowiedzieć swoją historię? Napisz do redakcji na adres redakcja@tygodnikpowszechny.pl . Wiele listów publikujemy na łamach papierowego wydania oraz w serwisie internetowym, a dzięki niejednemu sygnałowi od Czytelników powstały ważne tematy dziennikarskie.

Obserwuj nasze profile społecznościowe i angażuj się w dyskusje: na Facebooku, Twitterze, Instagramie, YouTube. Zapraszamy!

Newsletter

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]