Reklama

Powitanie

Powitanie

04.06.2012
Czyta się kilka minut
Lato przybija do brzegu jak statek, jak transatlantyk przywożący na nową ziemię zgnębionych ludzi.
A

Albo jak podniebny transportowiec, używany podczas ewakuacji. Tak przynajmniej to wygląda u Tranströmera, w wierszu „Równina lata” (w przekładzie Magdaleny Wasilewskiej-Chmury):

Człowiek tyle już widział.
Rzeczywistość dawała się we znaki
lecz w końcu nadeszło lato:
ogromne lotnisko – dyspozytor przyjmuje
jeden za drugim
ładunki zmarzniętych
ludzi z przestworzy.
Trawa i kwiaty – tutaj lądujemy.
Trawa ma zielonego szefa.
Melduję się.

„Człowiek tyle już widział” – to wspaniałe otwarcie. Jak cytat z rozmowy ze współpasażerem, jak myśl, która przychodzi ci do głowy podczas długiej wędrówki. Tak mówi ktoś udręczony podróżą, zmęczony długim życiem. Ktoś, komu uprzykrzyły się już ciągłe zmiany, kto źle znosi kaprysy rzeczywistości: zimno, wilgoć, porywiste wiatry. Rzeczywistość dała mu się we znaki – ciężka zima, niepewna...

3665

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]