Reklama

Piękno martwego ciała

27.03.2005
Czyta się kilka minut
Trudno w dziejach sztuki znaleźć drugiego artystę, który by tak często jak Michał Anioł Buonarroti (1475-1564) sięgał w swych dziełach do aktu. Setki nagich ciał wypełniają jego freski, rzeźby i rysunki niezależnie od tego, czy były one przeznaczone do przestrzeni sakralnej, czy też do prywatnych pałaców.
"Pieta watykańska", 1499
A

Akt jest głównym środkiem wyrazu w twórczości Buonarrotiego; znamy zaledwie kilka prac, w których nie przedstawił postaci nago. Począwszy od pierwszych, młodzieńczych rzeźb (“Bitwa Centaurów"), poprzez freski Kaplicy Sykstyńskiej (gdzie nagość namalowanych tam postaci spotkała się z interwencją kościelnej cenzury), kończąc na ostatnim dziele (“Pietŕ Rondanini") florencki artysta z przedstawienia obnażonego ciała uczynił nośnik treści egzystencjalnych, religijnych i artystycznych. Wyrażając niemal w każdym dziele specyficznie ludzkie doświadczenie - zmagania się ducha z materią - Michał Anioł potrzebował formy aktu, by dzieło mogło unieść złożoność relacji do Boga i sztuki, a przede wszystkim, by postawić pytanie o racje swego istnienia.

Niewielu jest też w dziejach sztuki artystów, którzy by tak jak Michał Anioł mieli jasno postawiony ideał piękna, a co...

20800

DZIĘKUJEMY, ŻE NAS CZYTASZ!

Żeby móc dostarczać Ci więcej tekstów najwyższej dziennikarskiej próby, prosimy Cię o wykupienie dostępu. Wykup i ciesz się nieograniczonym zasobem artykułów „Tygodnika”!

Tak, chcę
czytać więcej »

Masz już konto? Zaloguj się

Napisz do nas

Chcesz podzielić się przemyśleniami, do których zainspirował Cię artykuł, zainteresować nas ważną sprawą lub opowiedzieć swoją historię? Napisz do redakcji na adres redakcja@tygodnikpowszechny.pl . Wiele listów publikujemy na łamach papierowego wydania oraz w serwisie internetowym, a dzięki niejednemu sygnałowi od Czytelników powstały ważne tematy dziennikarskie.

Obserwuj nasze profile społecznościowe i angażuj się w dyskusje: na Facebooku, Twitterze, Instagramie, YouTube. Zapraszamy!

Newsletter

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]