Reklama

Opowieść na dwa fortepiany

Opowieść na dwa fortepiany

06.04.2003
Czyta się kilka minut
1

1. Początek „II Koncertu” Siergieja Prokofiewa (g-moll, 1913) to impresja narastająca od uśpienia do agresji. Jedną z kulminacji jest niewątpliwie wirtuozowskie scherzando pierwszej części, zwieńczone dziką i nastroszoną cadenzą. Ta muzyka opowiada pewien dramat, a jego temat główny zdaje się ciągle powtarzać - od niewinnego uspokojenia do gwałtownych zgrzytów, które ówczesna krytyka nazwała „anarchicznymi” i „futurystycznymi”.

Delikatne otwarcie „II Koncertu” Siergieja Rachmaninowa (c-moll, 1901-02) przygotowuje do tego, by z akordowych cząsteczek fortepianu wyłonił się intensywny i ciemny motyw. Historia, którą opowiada, nie będzie ani weselsza, ani jaśniejsza od poprzedniej. Może chwilami jedynie zabłyśnie w niej światło.

Muzyka często zdobywa słuchacza inicjującym dźwiękiem, porywa od pierwszego słyszenia. Tak działają te dwa „Koncerty”, od...

13825

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]