Reklama

Misja Parastou Forouhar

Misja Parastou Forouhar

14.09.2010
Czyta się kilka minut
Dokument irańskiej reżyserki Niloofar Beyzaie opowiada o historii małżeństwa opozycyjnych intelektualistów z Teheranu, którzy padli ofiarą politycznego mordu. Sztuka nie powstałaby, gdyby nie - córka zamordowanych.
Spektakl teatralny ku pamięci Irańczyków, ofiar mordów politycznych; Wiedeń, 2010 r. / fot. z archiwum Niloofar Beyzaie
P

Parastou Forouhar, irańska artystka żyjąca na emigracji w Niemczech, nie chce, aby zblakła pamięć o jej rodzicach i innych zamordowanych opozycjonistach. Mówi o ofiarach, pisze. Ale nie epatuje osobistym dramatem.

"Ghtlhaye Zanjirehei", łańcuch morderstw politycznych, tak Irańczycy nazwali mordy i nagłe "zniknięcia" w latach 90. Lista liczy 79 ofiar. Osoby, które wtedy straciły życie w aranżowanych sytuacjach, nie były przypadkowe: opozycyjni intelektualiści, lekarze, artyści, naukowcy, studenci, także duchowni. Pierwszą ofiarę znaleziono w listopadzie 1989 r.;lekarz Kazem Sami zginął zamordowany w swej klinice w Teheranie.

Świat zareagował, gdy w listopadzie 1998 r. listę zamordowanych powiększyło małżeństwo znanych intelektualistów Forouhar. - Moi rodzice, Parwaneh i Dariush, zginęli zadźgani kuchennymi nożami. Od lat walczyli o demokrację i...

9509

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]