Artykuł wywołał falę komentarzy na www.tygodnikpowszechny.pl:
Weronika R.: Jak dobrze, że ktoś napisał prawdziwy artykuł na ten temat. Lekarze to ludzie tacy jak my: zasługują na sen, odpoczynek i relacje z bliskimi. Mówienie „przecież możesz dorobić” oznacza: „przecież nie musisz odpoczywać, mieć rodziny”.
RB: Dzięki za prawdziwe opisanie sytuacji. Nareszcie.
Jilith: Nie chcę być leczona przez człowieka, który musiał wybrać: albo praca 48 godzin, albo niespłacone rachunki. Chcę być bezpieczna, a jedyną na to szansą są dobre płace dla lekarzy i pielęgniarek.
Skalczyk: Właśnie jestem na dyżurze. Walczyłem o życie – męża, syna, ojca. Jeszcze takich jak on jest dwanaścioro... Po przegranej nawet nie ma możliwości odreagowania... Na szczęście jutro spędzę dzień (jeden z nielicznych) z córką, mam tylko nadzieję, że noc będzie spokojniejsza (zostało 7,5 godziny)...
Waleczny: Serdecznie dziękuję za uczciwy artykuł. Kocham Polskę, więc chcę żyć i leczyć właśnie tu. Nie chodzi o to, by kosztem innych pławić się w luksusach, ale by móc prowadzić normalne życie.
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru TP 28/2016
