Kruche wersy

Ta klasyczna forma nie oddala jednak autorki od świata, wręcz przeciwnie – staje się narzędziem do wyrażenia bardzo konkretnych niepokojów ­naszej codzienności. Wiersze ­powstawały od marca do maja 2020 roku, a ich głównym ­tematem jest doświadczenie ­radykalnej kruchości świata, wywołane rzeczywistymi wydarzeniami, choć słowo „pandemia” nie pada w nich ani razu. Klasyczna forma ukrywa zatem na wskroś współczesną treść, a wiersze wydają się pisane na gorąco, choć ich struktura jest przecież głęboko przemyślana i sformalizowana. Opisy „arytmii codzienności” przesiąknięte są przede wszystkim trudnymi uczuciami: strachem, rozpaczą i poczuciem ­radykalnego końca. W tomiku „Kruchość” ukojenie w rozpaczy przynosi ostatecznie literatura i sztuka. Poetka wpisuje nasze pozornie wyjątkowe ­doświadczenia w szerszy kontekst i znajduje dla nich odniesienia w kulturze, dzięki czemu jednostkowe doświadczenie zyskuje uniwersalny wymiar.

Krystyna Konecka „KRUCHOŚĆ. SONETTI A CORONA” Polski Fundusz Wydawniczy w Kanadzie, Toronto 2020