Szanowny Użytkowniku,

25 maja 2018 roku zaczyna obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (określane jako „RODO”, „ORODO”, „GDPR” lub „Ogólne Rozporządzenie o Ochronie Danych”). W związku z tym informujemy, że wprowadziliśmy zmiany w Regulaminie Serwisu i Polityce Prywatności. Prosimy o poświęcenie kilku minut, aby się z nimi zapoznać. Możliwe jest to tutaj.

Rozumiem

Reklama

Cornell i diament

Cornell i diament

22.05.2017
Czyta się kilka minut
W Detroit 17 maja, tuż po koncercie zagranym dla kilku tysięcy fanów, odebrał sobie życie Chris Cornell – znakomity wokalista, gitarzysta i autor tekstów
Chris Cornell. Fot: Robert Altman/Polaris/EastNews
N

Niektórym, by zaistnieć w annałach muzyki, wystarcza jedna piosenka. Cornell jako lider Temple of the Dog, Soundgarden, Audioslave czy autor albumów sygnowanych własnym nazwiskiem – dał nam ich dziesiątki.

Jego głos był rozpoznawalny od pierwszej sekundy, a potężna skala, barwa i harmonie utworów sprawiały, że nawet smutek tekstów miał w sobie coś oczyszczającego. Zwłaszcza albumy „Badmotorfinger” i „Superunknown”, pełne rockowego czadu, połamanych rytmów i świetnych melodii, nie tylko wytyczyły granice rockowego śpiewu, ale pozwoliły Cornellowi zawrzeć zapis własnych zmagań z depresją. Zresztą wszyscy wielcy wokaliści nurtu zwanego grunge’em – Kurt Cobain, Layne Staley, Scott Weiland, Chris Cornell, Eddie Vedder (spośród których żyje dziś tylko Vedder) – odchodząc od rockowych bredni o „laskach i motorze”, potrafili zawrzeć smutek pokolenia, już nie tyle słowami, co samą barwą głosów oddając mrok rodzinnych traum, dziecięcą tęsknotę za domem i wieczną potrzebę miłości.

Słuchając rocka na początku lat 90., mieliśmy to szczęście, że nasi idole, pocieszyciele, nasi przyjaciele, nie byli jak Rolling Stones – spółką akcyjną, tylko starali się oddać uczucie rozpadu, które łączyło miliony młodych ludzi pod każdą szerokością geograficzną. Niestety, równie utalentowani, co bezbronni, równie wrażliwi, jak nieodporni na sławę, stając się częścią bezdusznego show-biznesu, nie tyle dodali temu biznesowi duszy, co do cna wyczerpali swoją. Kategoria prawdy i autentyczności, tak wytarta w okołorockowym marketingu, w przypadku wymienionej czwórki odciskała się prawdziwą miarą – pisząc o śmierci, śmierć na chwilę obłaskawiali, lecz jeśli nawet, mając nadzieję na normalność, zakładali rodzinę, gdzieś w głębi przez cały czas byli tymi samymi zranionymi dziećmi – a kiedy śpiew, muzyka, słowa, przestawały wystarczać, okazywało się, że śmierć czeka wiernie tuż obok, oddalona na odległość lufy, pętli czy działki „złotego strzału”.

I kiedy teraz, myśląc o Cornellu, czuję się, jakbym parodiował wyliczankę z „Popiołu i diamentu”, stawiając na biurku kolejne okręciki, którymi odpłynęli w bezczas ­Cobain, Staley i Weiland – i mogę, wpatrując się w płonące światełko kieliszka, zadać kilka pytań naiwnych: gdzie jesteś, z twarzą frasobliwego Chrystusa, z głosem, którym tak łatwo przechodziłeś od ciemnego lamentu do krzyku ostrego jak wizg piły tarczowej? W jakie zaświaty patrzysz teraz swymi oczami zdziwionego dziecka? I czy znajdziesz tam spokój, którego tak pragnąłeś?

I bardzo chcę wierzyć, że tak.            ©

Czytasz ten tekst bezpłatnie, bo Fundacja Tygodnika Powszechnego troszczy się o promowanie czytelnictwa i niezależnych mediów. Wspierając ją, pomagasz zapewnić "Tygodnikowi" suwerenność, warunek rzetelnego i niezależnego dziennikarstwa. Przekaż swój datek:

Autor artykułu

Poeta, muzyk, kompozytor, śpiewający autor, recenzent muzyczny, felietonista i krytyk literacki, stały współpracownik „Tygodnika Powszechnego”. Zadebiutował w 1992 roku na 28. Studenckim...

Dodaj komentarz

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum
Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

Panie Robercie, bardzo dziękuję za Pana tekst!
Zaloguj się albo zarejestruj aby dodać komentarz

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]