Aktualnie w „Czerwonej księdze gatunków zagrożonych” wymienionych jest ponad 400 wymarłych lub bliskich wyginięcia gatunków ptaków (m.in. kondory kalifornijskie i szpaki balijskie) i ponad 330 gatunków ssaków (np. konie Przewalskiego, świnia karłowata i trzy gatunki orangutanów). Aby przeciwdziałać procesowi wymierania gatunków, w 1993 r. uchwalono Konwencję o różnorodności biologicznej (CBD). Właśnie opublikowano raport mierzący skuteczność podjętych działań.
Jak szacują Friederike C. Bolam i współpracownicy, udało się ocalić przed wyginięciem najprawdopodobniej 21-32 gatunki ptaków i 7-16 gatunków ssaków, głównie żyjących w tropikach. O całkowitym sukcesie mówić nie można, bo część z nich jest nadal krytycznie zagrożonych. Bezpowrotnie straciliśmy 15 gatunków ptaków i ssaków – tempo wymierania spadło zatem ok. 3-4-krotnie.
Najczęstszym zagrożeniem dla branych pod uwagę w analizie zwierząt są choroby, gatunki inwazyjne oraz – głównie – aktywność człowieka: niszczenie siedlisk, polowanie, zanieczyszczenie środowiska i wywołane przez nas ocieplenie klimatu. ©
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru Nr 38/2020
