Nie ten wojewoda

Zmarły niedawno pierwszy wojewoda krakowski w III RP, Tadeusz Piekarz, był człowiekiem tak wielu zasług, że nie trzeba Mu przypisywać tego, czego nie zdążył zrobić. Myli się Józefa Hennelowa, opisując w felietonie “Z wdzięcznością" (“TP" nr 11/05), jak to doprowadził on do szczęśliwego finału przeniesienie grobów i pomnika żołnierzy Armii Czerwonej spod Barbakanu na wojskową kwaterę cmentarza Rakowickiego. Jako jeden z organizatorów - w latach 1993-97 - comiesięcznych apeli modlitewnych ku czci sowieckich ofiar oraz autor wielu petycji do wojewodów w sprawie przeniesienia minicmentarza na właściwe - zgodne z konwencjami genewskimi - miejsce, doskonale pamiętam tamte wydarzenia. Reprezentowanym m.in. przeze mnie środowiskom niepodległościowym było wówczas przykro z powodu odwlekania tej sprawy przez wywodzącego się przecież z naszego kręgu ideowego Tadeusza Piekarza, którego darzyliśmy ogromnym poważaniem i zaufaniem. Jest jednak niepodważalnym faktem, że ten trudny problem kompetentnie i z zachowaniem właściwego każdemu zmarłemu szacunku pozytywnie rozwiązał dopiero prof. Jacek Majchrowski w lipcu 1997 r., następca Piekarza na urzędzie.