Reklama

Mocny charakter

Mocny charakter

03.06.2009
Czyta się kilka minut
W powieściach Pera Olova Enquista łatwo zauważyć "uszczęśliwiaczy" ludzkości, lucyferycznych ascetów, mesmerystów, oświeconych reformatorów, wielkich uczonych. Czasami są to postaci z bardzo kiedyś w Szwecji silnego ruchu przebudzenia religijnego, czasami progresywiści lewicowi, bardzo w Norlandii czasów młodości Enquista widoczni - ba, Enquist był przez jakiś czas jednym z nich.
G

Głęboko sprzeczne doświadczenia życiowe pisarza stawiają go wobec pytań o niespójność, pęknięcie, wyrwę, ranę. Można te przepaści interpretować poprzez brak ojca i pragnienie sensu absolutnego. To pragnienie trawi wielu jego bohaterów, ale żadnemu z nich nie udaje się go ugasić. Towarzyszy im bowiem ich nieodłączny cień, krzywe zwierciadło ich pragnień.

Większość utworów Enquista dotyczy Szwecji. Fakt, że należy do najbardziej nagradzanych (16 najważniejszych nagród, w tym nagrodę Augusta otrzymał dwukrotnie; pierwszy raz za "Opowieść o Blanche i Marie") i najchętniej czytanych (nakłady rzędu 100 tys. egzemplarzy w 9-milionowej Szwecji!) w swoim kraju autorów, nie dziwi. Najwyraźniej szwedzcy czytelnicy rozpoznają w jego powieściach własne dylematy. Ale sukcesy międzynarodowe Enquista (zwłaszcza w Niemczech i we Francji) zapierają dech.

Ten materiał jest bezpłatny, bo Fundacja Tygodnika Powszechnego troszczy się o promowanie czytelnictwa i niezależnych mediów. Wspierając ją, pomagasz zapewnić "Tygodnikowi" suwerenność, warunek rzetelnego i niezależnego dziennikarstwa. Przekaż swój datek:

Dodaj komentarz

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

Zaloguj się albo zarejestruj aby dodać komentarz

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]