Nie widzę nic nadzwyczajnego w tym, co papież mówi i czyni. Być może w naszym schorowanym świecie zaskakujące jest to, że zachowuje się normalnie i mówi po ludzku i zrozumiale. Może najbardziej zaskakujące jest, że ma odwagę publicznie powiedzieć, iż jest ulepiony z tej samej gliny, co inni ludzie. I dlatego bez żenady oświadcza, że, jak inni, jest człowiekiem grzesznym, nie wszystko wie i nie ma na wszystko gotowych odpowiedzi.
Niestety, ludzie często patrzą na kapłanów – a już na biskupów i papieża szczególnie – tak, jakby byli trochę „nie z tego świata”.
Być może sami jesteśmy winni, bo zachowujemy się – my, kapłani i biskupi – jakbyśmy byli do dna wypełnieni cnotami i o wszystkim wiedzieli najlepiej. Dlatego nie znosimy krytyki. Zachowanie papieża jest świetną lekcją – tak uważam – dla biskupów i kapłanów. Pozostaje tylko pytanie, czy tę lekcję potrafimy odrobić.
O. LUDWIK WIŚNIEWSKI jest dominikaninem, długoletnim duszpasterzem akademickim. W PRL działacz opozycji antykomunistycznej. Laureat Medalu Świętego Jerzego. W „TP” 9 i 10/2013 dokonał wnikliwej diagnozy sytuacji w polskim Kościele, stawiając trudne pytania niektórym biskupom (zobacz: powszech.net/owisniewski).
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru TP 39/2013
