Kościół akceptuje objawienia w Litmanowej. Ale w ocenzurowanej wersji

Bóg nas bezwarunkowo kocha, uświadomienie sobie tego uczyni nas szczęśliwymi i wolnymi – to główna myśl orędzi, które w latach 1990-1995 otrzymywały na górze Zvir koło Litmanowej na Słowacji dwie dziewczynki ze wspólnoty greckokatolickiej. Prefekt Dykasterii Nauki Wiary kard. Víctor Manuel Fernández niedawno zatwierdził te objawienia, orzekając nihil obstat – brak przeszkód w szerzeniu kultu.

Objawienie w Litmanowej

Gdy 5 sierpnia 1990 r. Maryja, która przedstawiła się jako „Niepokalana Czystość”, objawiła się dziewczynkom po raz pierwszy, Ivetka Korčáková miała 11, a Katka Češelková 12 lat (obie obecnie są zamężne). Zjawa ukazywała się w górskiej chacie, w sukniach o różnym kolorze (raz w stroju pokutnym, co związane było – jak wyjaśniała – z wojną w Zatoce Perskiej w lutym 1991 r.).

Widziały ją obie dziewczynki, ale tylko Ivetka porozumiewała się z nią, choć nie potrafiła powiedzieć, jak to robi. Maryja mówiła o potrzebie nawrócenia, nakazywała odmawiać różaniec, chorym polecała korzystać ze źródełka, które pobłogosławiła, i dotykać ławeczki, na której siedziała podczas objawień (dziś na górze Zvir funkcjonuje sanktuarium).

Cud z wyjątkami

W liście do miejscowego biskupa kard. Fernández zastrzega, że w objawieniach są stwierdzenia nie do zaakceptowania (np. „przyczyną każdej choroby jest grzech” czy „w Zatoce Perskiej prawie wszystkie dusze idą na zatracenie”) i należy je pominąć przy publikacji. Prefekt wyjaśnia, że „ostateczny, werbalny wyraz przesłań jest efektem stylizacji i interpretacji” wizjonerki.

W maju 2024 r. Dykasteria Nauki Wiary zreformowała podejście w badaniu zjawisk nadprzyrodzonych – odeszła od stwierdzania nadprzyrodzoności danego zjawiska na rzecz mniej wymagającego wskazywania „braku przeszkód” w szerzeniu kultu. Dykasteria mogła zatem sprawnie orzec o przypadkach, które od długiego czasu czekały na ocenę. Objawienia w Litmanowej są ósmym pozytywnym orzeczeniem na dwanaście opublikowanych od tego czasu.