Ponad 2700 kart składa się na 63 traktaty. Talmud to imponujące dzieło, nic więc dziwnego, że przez wieki studiowano nie całość, lecz przede wszystkim te traktaty, które mają praktyczne przełożenie na codzienne życie.
Nowy sposób studiowania Talmudu – całości, po jednej karcie dziennie – został zaproponowany przez Majera Szapiro, ówczesnego rabina Sanoka, na międzynarodowym kongresie w sierpniu 1923 r. Propozycja znalazła uznanie i pierwszy cykl rozpoczął się już w Nowy Rok 5684 (11 września 1923 r.). Cadyk z Góry Kalwarii – niezwykle wpływowa figura – czynem wsparł tę ideę, zgłębiając początek pierwszego traktatu publicznie. Gdy wmurowano kamień węgielny pod słynną potem na cały świat Jesziwat Chachmej Lublin (Wyższą Szkołę Talmudyczną Mędrców Lublina), której rektorem został rabin Szapiro, pojawił się pomysł, by studiujący odkładali codziennie jeden grosz i przy kończeniu kolejnych traktatów przekazywali zebraną sumę na budowę uczelni.
Pierwszy sijum – uroczysta ceremonia zakończenia studiowania całości Talmudu – odbył się już w nowo otwartej Jesziwie pod przewodnictwem rabina Szapiro. Trzynasty sijum miał miejsce 1 stycznia 2020 r.
A oto odrobina Tory od rabina Szapiro dotycząca początku Księgi Liczb, odczytywanego publicznie w synagogach przed nadchodzącym właśnie świętem Szawuot. W Biblii to święto ma charakter rolniczy, w diasporze zyskało nowe oblicze jako rocznica nadania Tory na górze Synaj.
Małgorzata Kordowicz: Chrzest niewątpliwie wywodzi się w prostej linii z rytuału zanurzenia się w mykwie, stanowiącego ostatni element w procesie konwersji na judaizm >>>>
W Talmudzie czytamy, że przy nadawaniu Tory Boży głos rozbrzmiewał na całym świecie. Słysząc Go, przerażeni królowie zapytali Balaama, czy zbliża się kolejny potop. Prorok odrzekł, że to Najwyższy daje Torę swoim dzieciom, co odnotowano w Psalmach: „Bóg moc ludowi Swemu da” (29, 11; Cylkow), na co oni odrzekli, cytując drugą połowę tego wersu: „Bóg pobłogosławi lud Swój pokojem”. U Izajasza czytamy, że „wilk zamieszka z jagnięciem” (11, 6; MK). Zdarzyło się to już wcześniej – na arce Noego. Wtedy chodziło o przetrwanie i nie było miejsca na waśnie. Gdy Izraelici przygotowywali się na przyjęcie Tory, „obozował tam Israel naprzeciw góry” (Wj 19, 2; Cylkow), jak jeden mąż. Taka jedność nie uszła uwadze władców, dlatego postanowili zasięgnąć języka u Balaama. Ten stwierdził, że Izraelici nie zjednoczyli się ze strachu. To Najwyższy daje im Torę, która będzie źródłem ich siły i zjednoczy ich we wspólnym celu: studiowania i przestrzegania. Tak jak przewidywał rabin Szapiro – setki, ba!, tysiące Żydów studiują codziennie tę samą kartę Talmudu i czują ową jedność. Skąd pomysł, że nadchodzi potop?©
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
