Adam Zagajewski nie żyje

Adam Zagajewski

Kiedy odchodzi wielki poeta

Naprawdę nic się nie zmienia

w zwyczajnym świetle dziennym

kiedy odchodzi wielki poeta.

W koronach starych wiązów

wciąż się namiętnie spierają

szare wróble i wytworne szpaki.

Kiedy odchodzi wielki poeta

miasto nie zatrzymuje się wcale, metro

i tramwaje wciąż szukają nowoczesnego Graala.

W bibliotece piękna dziewczyna

na próżno rozgląda się za wierszem, który

powiedziałby jej prawdę o wszystkim.

W południe rozlega się ten sam co zawsze zgiełk,

w nocy panuje ciche skupienie,

wśród gwiazd - wieczny niepokój.

Wkrótce otworzą się dyskoteki,

otworzy się obojętność -

mimo że właśnie umarł wielki poeta.

Gdy jednak będziemy się żegnali na długo

lub na zawsze z kimś kogo kochamy,

poczujemy nagle, że brak nam słów,

i że teraz my sami musimy mówić,

że już nas nikt nie wyręczy

- ponieważ odszedł wielki poeta.

Czytaj także:

• „Przyjemności marzyciela” – rozmowa z Adamem Zagajewskim (2015)
• Adam Zagajewski w „Tygodniku Powszechnym”