Reklama

Jesteś kapłanem

Jesteś kapłanem

14.02.2015
Czyta się kilka minut
Ewangelia ostatniego wtorku relacjonowała jeden ze sporów Jezusa z faryzeuszami i uczonymi w Piśmie (Mk 7, 1-13).
S

Spór dotyczył fragmentu tradycji starszych – zgodnie z nią uczniowie Jezusa (i On sam) nie powinni siadać do posiłku bez umycia rąk.
Nie, nie chodzi o higienę. Chodzi o rytualne obmycie „rozluźnionej pięści” – adwersarze zarzucają Apostołom, iż biorą posiłek nie tyle brudnymi, co dosłownie „pospolitymi” rękami (św. Hieronim przetłumaczył: communibus manibus). Nie chodzi więc o to, że się nie myją, tylko o to, że zaniedbują obmycie rytualne, które winno im uświadomić świętość sprawowanej czynności, a jeszcze bardziej ich kapłańską godność, którą realizują w każdej chwili życia – nie tylko w świątynnym kulcie.
Także w domu; także przy stole. Dla tych, którzy przynależą do Ludu Kapłańskiego (a takim był i jest Izrael), rzeczywistość nie powinna być dłużej dzielona na „świętą” (należącą do Boga) i „pospolitą” (prophanum). Bóg ma prawo nie tylko do tego...

3029

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

W istocie wszystko można uczynić, przemienić w eucharystyczną rzeczywistość, od najdrobniejszych, codziennych czynności po największe dzieła. Czegokolwiek człowiek się dotknie może czynić cuda, uświęcać, błogosławić, a już najbardziej ziemią świętą staje się dlań drugi człowiek. Każde spotkanie odsłania pewien etap drogi, osobistego powołania, ale także Tego, który "przeszedł dobrze czyniąc". Na kanwie Twej opowieści, Ks. Grzegorzu, można poczynić kilka refleksji odnoszących się wprost do naszego życia. Jak na przykład spożywanie posiłków, ich przygotowanie, zwłaszcza przykry moment uświadamiania sobie, ze nie mamy z kim dzielić 'chleba powszedniego' To problem nie tylko ludzi starszych wiekiem, naszych seniorów... Dziękuję.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]