Po co bierzmowanie? Nie chodzi o tradycję, ale o świadectwo

Wiosenny kalendarz każdego biskupa: od Wielkiej Nocy do wakacji dzień w dzień bierzmowanie. Po co? Jaka w tym nadzieja? 

Nadzieję wypowiada Jezus w dniu wniebowstąpienia (zob. Łk 24, 46-49), kiedy mówi do uczniów: „Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie; w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. Wy jesteście świadkami tego. I oto Ja ześlę na was Obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż będziecie przyobleczeni mocą z wysoka”. 

Uczniom (nam!) Jezus zleca misję. Wyraźnie jednak zakazuje podejmowania jej („pozostańcie w mieście!”) bez otrzymania Ducha Świętego. Dlaczego?

Ponieważ ich misja ma być przede wszystkim świadectwem, jak sam mówi. Otóż, świadectwo jest szczególnym przekazywaniem prawdy. 

Świadkiem jest nie ten, kto potrafi przemawiać zgodnie ze wszystkimi kanonami retoryki, ale ktoś, kto całą swoją osobą i działaniem tak dalece przylgnął wewnętrznie do prawdy, iż widać ją z niego. Nie musi głosić prawdy; on/ona po prostu „jest z prawdy” (zob. J 18, 37). 

To właśnie sprawia w człowieku Duch Święty. On nas „doprowadza do pełnej prawdy”, gdyż – jak objaśniał to św. Grzegorz Wielki – jest naszym „Nauczycielem wewnętrznym”, czyni naszym wewnętrznym przekonaniem to, co usłyszeliśmy. Nauczyciele mówią do naszych uszu; Duch sprawia, że prawdę przyjmujemy do serca! Wtedy nasze słowa nie rozjeżdżają się z naszym wnętrzem. Każde nasze nauczanie może mieć charakter świadectwa.

Może, ale nie musi… Potrzebny jest jeszcze właściwy motyw, który, znów, jest w nas dziełem Ducha Świętego. To właśnie kryje się w określeniu „moc z wysoka”. 

Jaką mocą jest Duch Święty? W tajemnicy wewnętrznego życia Trójcy Duch Święty jest osobową Miłością. Miłość jest jedyną mocą ewangelizacji!

Na pewno nie siła, nie przymus, nie prawo… Nie nawraca i nie oferuje odpuszczenia grzechów dowodzenie własnych „racji” albo metodyczny protest („znak sprzeciwu”) przeciwko wszystkiemu, co się nie schodzi z naszą wizją rzeczywistości. To może dostarcza nam satysfakcji, ale nie przynosi dobra innym.

Prośmy o Ducha Świętego dla tych, którzy przystępują do bierzmowania; prośmy o moc świadectwa rodzącego się z naszej wewnętrznej prawdy. Prośmy o skuteczność świadectwa!