Reklama

Gra w ciemno

30.09.2008
Czyta się kilka minut
Literatura traktująca o zbrodniach nazizmu i komunizmu sama w sobie stanowi unikalny fenomen dwudziestego wieku. Autorzy, którzy znali tę tematykę z własnych doświadczeń, często nazywali siebie świadkami.
Ś

Świadek zeznaje po to, aby możliwe było sprawiedliwe osądzenie faktów. Świadectwo siłą rzeczy zakłada więc obecność sędziów i prawa, nawet gdy sędziowie to tylko słuchacze czy czytelnicy, a prawo nie pociąga za sobą formalnych wyroków. Doświadczenia Holokaustu i Gułagu stały się tematem świadectw, ponieważ nie sposób przyjąć ich do wiadomości nie podejmując zarazem próby moralnego ustosunkowania się do nich. Porównując sposób przedstawiania jednych i drugich w literaturze można zauważyć pewne wiele mówiące różnice.

Nie ulegało wątpliwości, że po II wojnie światowej totalitarny eksperyment nazizmu - próba zbudowania świata, w którym jedynym prawem moralnym byłoby prawo silniejszego, egzekwowane z brutalną bezwzględnością i bez żadnych zahamowań - zakończył się klęską. Wielu pisarzy zajmujących się zbrodniami nazizmu niepokoiło jednak coś innego: łatwość, z ...

7267

DZIĘKUJEMY, ŻE NAS CZYTASZ!

Żeby móc dostarczać Ci więcej tekstów najwyższej dziennikarskiej próby, prosimy Cię o wykupienie dostępu. Wykup i ciesz się nieograniczonym zasobem artykułów „Tygodnika”!

Tak, chcę
czytać więcej »

Masz już konto? Zaloguj się

Napisz do nas

Chcesz podzielić się przemyśleniami, do których zainspirował Cię artykuł, zainteresować nas ważną sprawą lub opowiedzieć swoją historię? Napisz do redakcji na adres redakcja@tygodnikpowszechny.pl . Wiele listów publikujemy na łamach papierowego wydania oraz w serwisie internetowym, a dzięki niejednemu sygnałowi od Czytelników powstały ważne tematy dziennikarskie.

Obserwuj nasze profile społecznościowe i angażuj się w dyskusje: na Facebooku, Twitterze, Instagramie, YouTube. Zapraszamy!

Newsletter

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]