Reklama

Emocjonalny realizm i wisielec

Emocjonalny realizm i wisielec

26.02.1995
Czyta się kilka minut
Nie powinienem odpowiadać na zaproszenie Tygodnika. Nie wiem, czy istnieje pokolenie bruLionu, wiem jedynie, co odpowiedzieć na pytanie o pokolenie Czasu Kultury. Jestem zgorzkniałym czterdziestoparolatkiem, który jak księżna Batory kąpie się w krwi młodych, do tego w odróżnieniu od większości moich dotychczasowych adwersarzy w sprawach młodej literatury - nie lubię prząść kądzieli.
M

Martwi mnie narzekanie Juliana Kornhausera na to, że nie dostrzega się poezji Kazimierza Brakonieckiego, podczas gdy młodzi z "Czasu Kultury" uznali tomik tego właśnie autora za najwybitniejsza książkę 1993 roku. Martwi mnie stwierdzenie Miłosza Biedrzyckiego, że nowość to skutek uboczny jakości języka, podczas gdy nowość to sfera ontologiczna, centralna, to sfera istnienia, a nie zbiór cech realnie czy potencjalnie istnieniu przynależnych. Martwi mnie to, że dyskutuje się o ważności nowej literatury przez pryzmat grupowych wystąpień, wynosząc przy okazji poetów, którym się ktoś zlał do środka, a nie zauważa i nie analizuje, czyli nie czyta (mimo nagród) szlachetnej poezji Marzanny Kielar. Martwi mnie, że podważając wartość nowej literatury nie widzi się, że do jej odkryć należą też np. efekty poszukiwań świetnego krytyka młodego pokolenia Izoldy Kiec, czyli odkrycie i...

3989

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]