Droga amazońska

Dwie główne kościelne instytucje Ameryki Łacińskiej – CELAM (jednocząca krajowe konferencje episkopatów) oraz REPAM (sieć amazońskich organizacji kościelnych, jeden z głównych organizatorów Synodu dla Amazonii) – powołały w zeszłym tygodniu Konferencję Kościelną Amazonii. W zamyśle ma to być platforma, dzięki której także świeccy będą mieli znaczący wpływ na kształt amazońskich wspólnot kościelnych.

Dokładny kształt tej organizacji oraz jej sposób funkcjonowania jeszcze się tworzą. Na razie powstał komitet wykonawczy. Na jego czele stoi kard. Cláudio Hummes z Brazylii, wice­przewodniczącym został bp David Martínez de Aguirre z Peru. W skład komitetu wszedł też jeszcze jeden biskup Eugenio Coter z Boliwii, a także troje świeckich przedstawicieli ludów tubylczych Amazonii: Patricia Gualinga (z ludu Sarayakú z Ekwadoru), s. Laura Vicuña Pereira (z ludu Kariri z Brazylii) i Delio Siticonatzi (z ludu Asháninka z Peru). Co ważne – głos każdej i każdego liczy się tak samo – niezależnie, czy jest biskupem, czy świeckim.

Inicjatywa ta jest kolejnym etapem procesu rozpoczętego w Kościele powszechnym za pontyfikatu papieża Franciszka – czynienia Kościoła bardziej synodalnym, czyli takim, w którym odpowiedzialność za kształt życia wspólnoty – a więc realny nań wpływ – mają wszyscy wierni. Tematem tym ma zająć się kolejny synod biskupów, zaplanowany na 2022 r. Ameryka Łacińska przygotowuje się doń intensywnie.

Samo mnożenie rozmaitych komitetów, konferencji i innych organizacji nie sprawi jeszcze, że Kościół będzie bardziej synodalny. Tym niemniej nie można inicjatyw takich, jak tu opisywana, lekceważyć. Stanowią bowiem próby konkretnego wcielenia owej synodalności w życie. Warto się jednak przyglądać tej inicjatywie. Musimy wciąż próbować i uczyć się, jak czynić Kościół bardziej wspólnotą. ©℗