Rozmowa rozpoczęła się od niezwykle trudnego tematu, czyli natury miłości... Noblistka, próbując odpowiedzieć na tak wymagające pytanie, musiała na początku zdefiniować czym jest starość i śmierć.
Dyskusja szybko jednak zeszła na tematy związane z warsztatem pisarskim reporterki. Z pewnością fenomenem prozy Aleksijewicz jest jej niezwykła zdolność do empatii i umiejętność rozmowy z każdym człowiekiem, nawet z tym, którz na próbę nawiązania dialogu, reaguje agresją.
Być może kluczem do sukcesu jest niezwykła cierpliwość, ale także uczciwość – autentyczne zainteresowanie historią drugiej osoby.
Nie mogło się obyć bez wątków politycznych – szczególnie związanych z bieżącymi wydarzeniami na świecie. Autorka odpowiadała o dzisiejszej Rosji i Białorusi poprzez analogię do swoich doświadczeń z przeszłości (między innymi nawiązując do przykładów opisanych w „Cynkowych chłopcach”). Pojawiło się także trudne pytanie o żywotność sowieckiej tożsamości, która pełna jest paradoksów i sprzeczność, przez co wykracza poza popularne stereotypy.
Autorka przy wielu okazjach podkreślała, że trzeba pokazywać przede wszystkim dobro, które jest w ludziach, gdyż nie należy wzbudzać strachu. Literatura ma szczególną rolę – dzięki niej możemy lepiej zrozumieć świat, a to pierwszy krok do jego naprawy.
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
