Reklama

Władysław Żeleński „Pieśni"

Władysław Żeleński „Pieśni"

12.09.2006
Czyta się kilka minut
Lirykę wokalną w XIX wieku tworzyli mistrzowie wielcy i mali, autorzy kompozycji wyrafinowanych, którym historycy przypiszą wyjątkową rolę w dziejach muzyki, ale i utworów pomniejszych, przeznaczonych do popularnego wówczas muzykowania domowego. Szlaki w pieśniarskiej twórczości romantyzmu bez wątpienia przecierali Niemcy - najpierw Schubert i Schumann, następnie Brahms i Wolff.
P

Podążając tym tropem Francuzi i Rosjanie starali się nadać pieśniom rys indywidualny; sięgając do własnej poezji i tradycji muzycznej, z powodzeniem kreowali oryginalny świat liryki wokalnej, w którym intymne relacje głosu i fortepianowego akompaniamentu osiągają najwyższy stopień metafizycznego zespolenia.

Również Polacy mogą pochwalić się pieśniarską spuścizną. Wspaniałe utwory Chopina, niezwykle onegdaj popularne "Śpiewniki domowe" Moniuszki dla kolejnych pokoleń twórców stanowiły wyraźny punkt odniesienia. Nie inaczej było z Władysławem Żeleńskim (1837-1921), kompozytorem dzisiaj bardziej podręcznikowym aniżeli obecnym w koncertowej rzeczywistości. A szkoda, bo jego naznaczone neoromantyzmem opus wyróżnia się w historii naszej muzyki. Opery Żeleńskiego, "Konrad Wallenrod" czy "Goplana", zaspokajały narodowe aspiracje, ale równie wielką wartość...

2080

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]