Reklama

Wieczne dążenie

Wieczne dążenie

15.10.2012
Czyta się kilka minut
Ze wszystkich jego spektakli dałoby się stworzyć jeden: o Fauście w piekle historii.
Z

Zwykło się uważać, że w Polsce nie udaje się „Faust”, gdyż osobowość bohatera sztuki Goethego jest na tyle obca nieracjonalnej polskiej duszy, że jego dążenia i dylematy pozostają kompletnie niezrozumiałe dla realizatorów i widzów. Dokonana w 1997 r. w Starym Teatrze realizacja Jerzego Jarockiego też pozostawiła pewien niedosyt. Ale nie dlatego, że inscenizator nie przeniknął treści „Fausta cz. 1”, lecz dlatego, że potraktował ją jako wstęp do pracy nad o wiele obszerniejszą i nieporównanie bardziej złożoną myślowo drugą częścią dzieła Goethego, zupełnie nieobecną na naszych scenach. Zamiast romansu z Małgorzatą i diabelskich intryg Mefista – dramat wędrującego przez historię bohatera, którego celem jest rozwój i wypróbowanie pełni swoich indywidualnych możliwości, przeniknięcie zasad rządzących światem, poznanie go i podporządkowanie go swojej myśli.

Męstwo i cud...

10176

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]