Wartość niepoliczalna

Zgadzam się z panem Tomaszem Niewodniczańskim, że miejsce “Berlinki" jest w Berlinie (wywiad Nawojki Cieślińskiej, “TP" nr 5/04). Nie mogę jednak zaakceptować jego stanowiska, dość przejrzyście zarysowanego w wypowiedziach, że wpłata odpowiedniej kwoty ze strony niemieckiej załatwi sprawę znajdujących się w tamtejszych zbiorach przedmiotów zrabowanych w Polsce. Zresztą co do ich zwrotu Niemcy nie dopuszczają żadnej dyskusji. Nie do przyjęcia jest koncepcja pozbycia się za pieniądze oryginalnych zabytków, gdyż ich wartość jest niewymierna i na żadną walutę przeliczyć się nie da. Poza tym pan Niewodniczański przemilcza istotny moment, a mianowicie, że w świetle prawa międzynarodowego inny jest status “Berlinki", a inny polskich eksponatów znajdujących się w zbiorach muzeów niemieckich. Jako prorektor UJ zapoznałem się z ekspertyzami przeprowadzonymi przez dwóch wybitnych znawców prawa międzynarodowego, profesorów Stanisława E. Nahlika i Krzysztofa Skubiszewskiego, którzy, niezależnie od siebie, stwierdzili, że “Berlinka" to mienie porzucone na naszych ziemiach, natomiast przedmioty znajdujące się w niemieckich muzeach są rzeczami zrabowanymi. I jeżeli ktokolwiek ma prawo mówić o zatrzymaniu rzeczy strony przeciwnej tytułem zastawu, to właśnie Polacy.