"Odpowie ci wiatr..."

Przez ile dróg musi przejść każdy z nas,

by mógł człowiekiem się stać.

Przez ile mórz lecieć ma biały ptak,

nim w końcu upadnie na piach...

Papież słucha i za każdym razem, gdy Bob Dylan powtarza refren:

Odpowie ci wiatr,

wiejący przez świat,

odpowie ci, bracie, tylko wiatr -

uśmiecha się, kiwając głową do rytmu.

2. “Życie się nie kończy, życie się tylko zmienia, zmienia się na lepsze" - w dniu śmierci Jana Pawła II te słowa kardynała Franciszka Macharskiego należały do powtarzanych najczęściej.

W swych katechezach z roku 1999 o niebie, czyśćcu i piekle Papież zalecał “pewien umiar" w opisach tych ostatecznych rzeczywistości, ponieważ opisy takie “pozostają zawsze nieadekwatne". I dodawał, że “niebo lub szczęśliwość" nie jest miejscem, “fizycznym miejscem pośród obłoków", ale stanem - żywą i osobistą więzią z Bogiem. W jednej z dziesięciu “rozmów o rzeczach ostatecznych", które Roberto Righetto przeprowadził z włoskimi filozofami i teologami (Wydawnictwo WAM, Kraków 2005), ksiądz Luigi Sartori podkreśla, że tak pojmowana szczęśliwość istnieje nie jako osiągnięcie czegoś bądź spełnienie wszystkich próśb, ale jako gest miłości, który “odnawia się w każdej chwili z radością charakterystyczną dla nowości".

3. Nie pamiętam dokładnie, kiedy Bob Dylan śpiewał Papieżowi “Blowin in the Wind". Pamiętam dobrze radość Jana Pawła II słuchającego pieśni:

Przez ile lat ludzie giąć będą kark,

nie wiedząc, że niebo jest tuż.

Jak blisko śmierć musi przejść obok nas,

by człowiek zrozumiał swój los.

Odpowie ci wiatr;

wiejący przez świat..

Odpowie, jeśli będziesz miał uszy do słuchania.