Kirsty Coventry: kim jest nowa prezydentka Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego?

To nie jest aż tak zaskakujący wybór, jak opisują go media. Niespodzianką jest jedynie to, że w głosowaniu na przewodniczącego Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego na 144. Sesji MKOl w greckim Costa Navarino – określanym mianem olimpijskiego konklawe – rozstrzygająca była już pierwsza runda.

Najwybitniejsza sportowczyni spośród dotychczasowych przewodniczących MKOl

41-letnia Kirsty Coventry otrzymała w niej wymaganą większość głosów, pokonując sześciu mężczyzn kontrkandydatów i zostając pierwszą kobietą, która po ponad 130 latach i dziesięciu poprzednikach obejmie prezydenturę MKOl: najwyższe, mimo kryzysów dotykających olimpizm, stanowisko w światowym sporcie. Obejmie je w dodatku jako pierwsza osoba z Afryki i najwybitniejszy sportowiec spośród dotychczasowych przewodniczących. Jako pływaczka specjalizująca się w stylu grzbietowym, Coventry wywalczyła dla Zimbabwe siedem medali, w tym złote w Atenach i Pekinie.

Historyczny wybór to oczywiście dobra wiadomość dla sportu kobiecego i ochrony jego olimpijskiego statusu. Już za kadencji Thomasa Bacha – jej poprzednika i zarazem cichego promotora (Coventry przewodziła wtedy komisji zawodniczej MKOl) – igrzyska uzyskały pełny parytet pod względem płci. Jednak nie przekłada się to jeszcze dostatecznie na siłę głosu działaczek sportowych.

Czy Kirsty Coventry poradzi sobie z kryzysami w światowym sporcie?

Dla Afryki wybór Coventry jawi się niemal jak obietnica igrzysk na tym kontynencie. Choć jeśli Coventry nie pohamuje olimpijskiej gigantomanii, żaden afrykański kraj (może poza Marokiem i RPA) nie będzie w stanie sprostać organizacyjnemu zadaniu.

Czy Kirsty Coventry, wcześniej pełniąca funkcję ministry sportu w Zimbabwe, rządzonym przez skorumpowanego prezydenta, sprosta wyzwaniu powstrzymania korupcji, z której zarzutami MKOl mierzy się przy niemal każdych igrzyskach? Jej powyborcze deklaracje każą też wątpić, czy będzie zdolna oprzeć się umizgom i naciskom Rosji i Białorusi, które domagają się pełnoprawnego powrotu ich sportowców na areny. Oraz wpływowi Donalda Trumpa, gospodarza kolejnej letniej olimpiady w 2028 r. w Los Angeles.