Ćwiczenie głosu

Śmierć męża dla Nory Webster, bohaterki najnowszej powieści irlandzkiego prozaika Colma Tóibína, oznacza nie tylko utratę ukochanego partnera i wiernego przyjaciela, ale wiąże się również z wejściem w nową, niezwykle trudną rolę – i to zarówno wobec swoich dorastających synów, jak i członków lokalnej wspólnoty. Na sennej irlandzkiej prowincji lat 60. kobieta, która zostaje wdową, traci prawo do intymności i prywatności. Współczucie i troska używane są tu jako uzasadnienie dla nieustannych ingerencji i wścibstwa. Jednak Nora, podobnie zresztą jak wcześniejsze bohaterki Tóibína, nie godzi się na przedmiotowe traktowanie. Krok po kroku odzyskuje autonomię – najpierw ekonomiczną, potem emocjonalną i społeczną. Zamiast pogrążać się w rozpaczy, zapisuje się na lekcje śpiewu (co wcześniej nie przyszło jej do głowy). Z każdą stroną powieści jej głos staje się mocniejszy, aż w końcu udaje jej się wyartykułować (przede wszystkim przed samą sobą) własne pragnienia. ©℗

Colm Tóibín, NORA WEBSTER, przeł. Jerzy Kozłowski, W.A.B., Warszawa 2017