Mogłoby się wydawać, że po epoce rządów Zbigniewa Ziobry w Ministerstwie Sprawiedliwości nowe kierownictwo resortu będzie grupą ludzi dobranych według surowych kryteriów i dobrze sprawdzonych. I faktem jest, że wśród zastępców Adama Bodnara są osoby z doświadczeniem w sądach, adwokaturze, NIK czy też Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka – jednak już ludzie pochodzący z partyjnego klucza to inna historia.
Śmiszek i Myrcha niezainteresowani „sprzątaniem po Ziobrze"
Zostawmy na boku Arkadiusza Myrchę z KO, radcę prawnego z niewielkim doświadczeniem i przeciętnego posła; nie ma się go za co czepiać, zwłaszcza przy cyrku, jaki nam zapewniła Nowa Lewica, obsadzająca w ramach ustaleń koalicyjnych swoje stanowisko wiceministra. Formacja kierowana przez Włodzimierza Czarzastego i Roberta Biedronia jakby uparła się dawać paliwo mediom przychylnym PiS, które drwią dziś z poziomu osób oczyszczających rzekomo wymiar sprawiedliwości.
Najpierw Krzysztof Śmiszek, doświadczony prawnik i aktywista, prywatnie wieloletni partner europarlamentarzysty Biedronia, ledwie po pół roku pracy w resorcie znudził się sprzątaniem po Ziobrze (czym był wcześniej mocno podekscytowany) i zwiał do Brukseli. Rodzina i ciepła posada na „cmentarzysku politycznych słoni” okazały się dla niego ciekawszą perspektywą niż praca w Warszawie.
Prawo rozczarowało Ciążyńskiego
Na osłodę Nowa Lewica dała nam następcę Śmiszka, o którym ten ostatni na Instagramie napisał tak: „Mój przyjaciel Bartłomiej Ciążyński, z którym od lat walczymy o prawa człowieka w Polsce”. Tenże przyjaciel, szef klubu radnych lewicy we Wrocławiu, poświęcił się dla Polski i zgodził się przyjść do ministerstwa, rezygnując z 40 tys. zł (brutto), jakie dostawał w Polskim Ośrodku Rozwoju Technologii. Fuchę w tej naukowej instytucji załatwił mu parę miesięcy wcześniej nominat pochodzącego również z lewicy ministra nauki Dariusza Wieczorka. Żeby przyjaciel Śmiszka mógł się cieszyć swą pensją, trzeba było zwolnić sporo ludzi, ale kto by się na lewicy maluczkimi przejmował.
Ciążyński nie jest już wiceministrem, bo na odchodnym z PORT pojechał na wakacje, płacąc za paliwo służbową kartą. Warto jednak zauważyć, jak nisko upadła lewica i jak słabe są koalicyjne kryteria doboru kadr, że w tak wrażliwym miejscu postawiono na cwaniaków, a nie na fachowców.
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru Nr 35/2024
