Andrzej Duda i Donald Tusk mówią jednym głosem. Co ustalili podczas poufnej rozmowy na pokładzie okrętu wojennego?

Rzadko zdarza się dziennikarzom pisać teksty pochwalne, bo, jak wiadomo, „good news is bad news”. Tym razem jednak na pochwałę za ostatnie gesty polityczne związane z kohabitacją zasługują zarówno prezydent, jak i premier. Od powstania rządu Tuska współpraca z Andrzejem Dudą nie jest łatwa, było dotąd między nimi wiele spięć, także w sferze międzynarodowej. Wystarczy przypomnieć kuriozalną sytuację z obsadą stanowisk ambasadorów i godny lepszej sprawy upór prezydenta Dudy, by nie podpisywać żadnych nominacji ambasadorskich obecnego rządu.

W tym kontekście pozytywnie zaskakuje zgoda prezydenta na rządowego kandydata na polskiego unijnego komisarza, czyli obecnego przedstawiciela przy UE Piotra Serafina. Zresztą obie strony – prezydencka i rządowa – wykazały tu dobrą wolę. Choć przedstawiciele koalicji rządzącej podważają konstytucyjność tzw. ustawy kompetencyjnej, czyli uchwalonych w lecie ubiegłego roku przepisów dających nadzwyczajne kompetencje prezydentowi w kwestiach unijnych, Donald Tusk zastosował się do tej ustawy i wysłał formalne pismo do prezydenta z prośbą o opinię na temat kandydatury Serafina.

Sympatyczne obopólne gesty nie skończyły się na kwestii polskiego komisarza – prezydent i premier brzmieli wyjątkowo zgodnie podczas uroczystości Święta Wojska Polskiego, a nawet nie omieszkali wzajemnie się pochwalić.

Trudno powiedzieć, co zdecydowało o niespodziewanej zgodzie – czy rzeczywiście takie znaczenie miała poufna rozmowa Tuska z Dudą na pokładzie okrętu wojennego kilka dni wcześniej, czy może prezydent otrzymał jakieś badania, z których wynikało, że nie zyskuje na ciągłym sypaniu rządowi piachu w szprychy.

Niezależnie od przyczyny, można z dużą dozą prawdopodobieństwa postawić tezę, że ta harmonia nie jest trwała. Duda wcześniej czy później wróci do swojej postawy „na nie”, a premier będzie się rewanżował złośliwymi komentarzami na portalu X. Prezydent już zresztą zawetował ustawę o likwidacji komisji ds. wpływów rosyjskich.

Wypada mieć jedynie nadzieję, że konstruktywna współpraca zostanie utrzymana przynajmniej w kwestiach unijnych i polska prezydencja w UE (w drugiej połowie przyszłego roku) pozbawiona będzie groteskowych przepychanek ze szkodą dla wizerunku kraju. W ostatnich dniach było widać, że jest to możliwe.