Reklama

Zapada cisza

Zapada cisza

30.12.2008
Czyta się kilka minut
Pinterowski świat zamieszkują postaci, których lęki dotyczą nie tego, co po śmierci, lecz tego, co czai się za ścianą. Jego pisarstwo odkrywa, jak człowiek pozbawiony boskiej transcendencji znajduje jej ekwiwalent w rutynie powszednich czynności.
T

Twórczość zmarłego w Wigilię angielskiego dramatopisarza Harolda Pintera próbowano określać na różne sposoby, w oksymoronicznych terminach poszukując syntezy złożonych, często niezrozumiałych obrazów teatralnych. "Komedie zagrożenia" czy "absurdalny realizm" miały się stać kluczami do zrozumienia wizji, których zasadniczym tematem była zawsze agresja na prywatną przestrzeń jednostki. Intymne, precyzyjne zbliżenia ukazujące hipnotyczną, niezdrową i pełną brutalności relację najczęściej dwojga ludzi okazywały się siecią uczuć i emocji, których korzenie tkwiły w sferze niedostępnej dla logiki i umykającej zdroworozsądkowej analizie.

Z perspektywy widać, iż najbardziej właściwą kategorią do opisu tego rodzaju postaci i obrazów okazuje się cisza - jeden z elementów, które kształtują odbiór Pinterowskiego dramatu.

Milczenie

...
10444

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Masz już konto? Zaloguj się 

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Jeśli założysz bezpłatne konto, możesz za darmo czytać 3 płatne teksty miesięcznie. Wykup dostęp, by czytać bez limitu najnowsze wydanie i numery archiwalne od 2003 roku! 

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Napisz do nas

Chcesz podzielić się przemyśleniami, do których zainspirował Cię artykuł, zainteresować nas ważną sprawą lub opowiedzieć swoją historię? Napisz do redakcji na adres redakcja@tygodnikpowszechny.pl . Wiele listów publikujemy na łamach papierowego wydania oraz w serwisie internetowym, a dzięki niejednemu sygnałowi od Czytelników powstały ważne tematy dziennikarskie.

Obserwuj nasze profile społecznościowe i angażuj się w dyskusje: na Facebooku, Twitterze, Instagramie, YouTube. Zapraszamy!

Newsletter

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]