Szanowny Użytkowniku,

25 maja 2018 roku zaczyna obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (określane jako „RODO”, „ORODO”, „GDPR” lub „Ogólne Rozporządzenie o Ochronie Danych”). W związku z tym informujemy, że wprowadziliśmy zmiany w Regulaminie Serwisu i Polityce Prywatności. Prosimy o poświęcenie kilku minut, aby się z nimi zapoznać. Możliwe jest to tutaj.

Rozumiem

Reklama

Wciąż cantans

Wciąż cantans

28.08.2015
Czyta się kilka minut
Andrzej Markowski w Inwokacji, którą w 1966 r. ogłaszał utworzenie nowego festiwalu, nazwanego Wratislavia Cantans, pisał:
Giovanni Antonini, dyrektor artystyczny Festiwalu Fot. Materiały prasowe

„Tak wielką siłą wyrazu obdarowali kompozytorzy tę formę, że (...) wyłaniają się ciągle nowe wartości tego, co określili w partyturze słowami: »na chór i orkiestrę«”. Obok, ledwie zasugerowany, był pomysł, by stworzyć miejsce, gdzie będzie mogła być grana muzyka religijna – msze Mozarta, oratoria Händla, kantaty Bacha – które nie mieściły się w programach państwowych instytucji. Po drodze Wratislavia przedstawiała muzykę najnowszą, ale i uczyła nas słuchać muzyki dawnej, gdyż to tu przyjeżdżały pierwsze zespoły instrumentów historycznych.
Dziś nie trzeba już kreować specjalnej przestrzeni dla podstawowego repertuaru muzycznego. Wiemy też, że Bacha i Monteverdiego grać trzeba na dawnych instrumentach. Przez 50 lat zmieniło się bardzo wiele, zmieniła się muzyka i publiczność. A jednocześnie podstawowa idea pozostała ta sama. Muzyka wywodzi się ze śpiewu – i podczas Wratislavii do śpiewu wraca. Nawet w koncertach czysto instrumentalnych, gdyż układane są tak, by panowała w nich idea cantabile.
Jaka więc będzie jubileuszowa Wratislavia Cantans? Spektakularna i dramatyczna – w obramowujących ją klamrą symfoniach Mahlera, „Święcie wiosny” i „Prometeuszu” Strawińskiego, albo też w „Alexander’s Feast” Händla (Goodwin). Wirtuozowska – w śpiewnym II Koncercie Chopina z Marią João Pires, wczesnobarokowych sonatach skrzypcowych (Onofri), „Wariacjach Goldbergowskich” (Pierre Hantaï) czy kantacie „Jauchzet Gott” (B’Rock Ghent), albo ariowych portretach barokowych heroin (Anna Prohaska i Giovanni Antonini). Sięgająca zagadek metafizyki w Wielkiej Mszy c-moll Mozarta (Antonini), „Sonatach misteryjnych” Bibera (Sinkovsky) czy chorale mozarabskim i korsykańskim (Ensemble Organum). Dostojna i mroczna w muzyce cerkiewnej (Drewnieruskij Raspiew). Nowością jest otwarcie serii koncertów wrocławskich – z zasobów niezwykłych zbiorów muzycznych, gromadzących nad Odrą unikaty barokowej muzyki włoskiej (koncert „Malinconia” Hany Blažikovej) oraz lokalnej, śląskiej twórczości („Musica Rediviva” – Ars Cantus). Będzie współcześnie (zespół eighth blackbird z Agatą Zubel) i podwójnie jubileuszowo, gdy na estradę festiwalu wróci jego szczególnie zasłużony dyrektor, Tadeusz Strugała. I jeszcze jedno: będzie śpiewająco. Wratislavia wciąż cantans. ©

Czytasz ten tekst bezpłatnie, bo Fundacja Tygodnika Powszechnego troszczy się o promowanie czytelnictwa i niezależnych mediów. Wspierając ją, pomagasz zapewnić "Tygodnikowi" suwerenność, warunek rzetelnego i niezależnego dziennikarstwa. Przekaż swój datek:

Autor artykułu

Ur. 1973. Jest krytykiem i publicystą muzycznym, historykiem kultury, współpracownikiem „Tygodnika Powszechnego” oraz Polskiego Radia Chopin, członkiem jury International Classical Music...

Dodaj komentarz

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

Zaloguj się albo zarejestruj aby dodać komentarz

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]