Reklama

Tykający laser

Tykający laser

28.12.2009
Czyta się kilka minut
Uczymy się mierzyć czas coraz dokładniej, a dzięki temu coraz dokładniejsze są także wzorce innych miar, np. długości. Prace polskich naukowców mogą tu przynieść kolejną rewolucję.
Dr hab. Jerzy Zahorowski i prof. dr hab. Wojciech Gawlik starają się udoskonalić pułapkę na atomy strontu. To część projektu optycznego zegara atomowego. Uniwersytet Jagielloński, Instytut Fizyki. Kraków, 22 grudnia 2009 r. /fot. Tomasz Żurek / Inimage
O

Od zarania cywilizacji ludzie odmierzali czas - początkowo wystarczała obserwacja pór roku, by określić termin wędrówek na nowe pastwiska czy zbliżających się zasiewów. Bardziej precyzyjne kalendarze znalazły zastosowanie do wyznaczania terminów świąt. Krótsze odstępy czasu można było odmierzać, obserwując ruch słońca (a z czasem ruch wskazówki - gnomonu - w zegarze słonecznym), klepsydrami wodnymi i piaskowymi czy świecami z naciętą podziałką.

Przełomem w pomiarach czasu było skonstruowanie pierwszych zegarów mechanicznych około XIV w. Ich dokładność znacznie wzrosła za sprawą ogłoszonej w 1714 r. przez brytyjski parlament "Longitude Prize" (dosł.: "Nagrody Długości Geograficznej") - 20 tysięcy funtów miało trafić do konstruktora urządzenia, które myliłoby się mniej niż 2 minuty podczas rejsu z Wielkiej Brytanii do Indii Zachodnich. Powód był czysto...

8696

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]