Pocieszycielka

Skąd poezja (literatura) czerpie predyspozycje do pełnienia roli pocieszycielki? Płyną one z jej medytacyjnego charakteru, sprzyjają jej szukanie oboczności i traktów poza systemami. Wszelka ważna twórczość kontempluje frazy podobne do tych z Rilkeańskiej »Ósmej elegii«: »Porządkujemy. Lecz się rozpada / Scalamy znów. / I rozpadamy się sami«” – pisze Joanna Roszak we wstępie do zbioru swoich szkiców poświęconych twórczości m.in. Baczyńskiego, Andrzeja Sosnowskiego, Ingeborgi Bachmann, Paula Celana czy Marcina Świetlickiego. Poznańska badaczka wnikliwie analizuje literaturę, a zarazem, czytając, ogląda, rozpoznaje nici wiążące ją ze światem. Wszak „każdy czytelnik jest w istocie także czytelnikiem samego siebie”.