Orędzie na maturze

Chodziłem do XI klasy liceum ogólnokształcącego w Lubsku (okolice Żar i Gubina, wówczas blisko granicy z NRD, obecnie województwo lubuskie). Tematem mojej próbnej matury z języka polskiego było orędzie biskupów polskich do niemieckich. Wybrałem właśnie ten temat i, mimo krytyki Episkopatu, a szczególnie ks. Prymasa Stefana Wyszyńskiego i arcybiskupa Bolesława Kominka z Wrocławia, broniłem słuszności wydania Orędzia. W dokumentach SB, które jako pokrzywdzony otrzymałem z Instytutu Pamięci Narodowej, przeczytałem: “Wymieniony napisał próbną pracę maturalną z języka polskiego na temat ogłoszonego w prasie orędzia. W pracy tej bronił księży i episkopat oraz twierdził, że demokracja prześladuje kler katolicki". Według polonistki, moja praca była jedną z dwóch najlepszych w klasie. Z drugą najlepszą, też na ten temat, ale napisaną z odmiennych pozycji, odczytano ją przed wszystkimi maturzystami. I zaczęło się. Na temat mojej pracy odbyła się specjalna egzekutywa Komitetu Powiatowego PZPR, przesłuchiwała mnie SB. Pracy z języka polskiego już nigdy nie zobaczyłem. W dniu ustnego egzaminu maturalnego przyjechali “goście" z kuratorium i SB z Zielonej Góry. Prosili mnie m.in. bym “wymienił biskupów zdrajców" i określił swój “stosunek do Ziem Odzyskanych". Oblano mnie. I to z historii - przedmiotu, z którego od początku edukacji byłem bardzo dobry! O studiach mogłem tylko pomarzyć.