Urodzony w 1907 r. w Hiszpanii, studiował medycynę, ale po czterech latach wstąpił do jezuitów. Wysłany w 1938 r. na misję do Japonii, został mistrzem nowicjatu na przedmieściach Hiroszimy. 6 sierpnia 1945 r. jezuitów uratowało przed atomową falą uderzeniową wzgórze dzielące ich od miasta. Arrupe zorganizował w budynku zakonnym szpital dla poparzonych.
W 1958 r. został prowincjałem w Japonii, a w 1965 r. – generałem. Ton jego działań wyznaczyły postanowienia 31. Kongregacji Generalnej: „służba wiary i promocja sprawiedliwości” – walka o byt najuboższych. Ponieważ dochodziło przy tym do ekstremów, jak polityczna działalność ks. Fernando Cardenala (Nikaragua) czy ks. Roberta Drinana (USA), nowy kurs zakonu nie podobał się Janowi Pawłowi II. Arrupe był gotów złożyć urząd. W 1981 r. doznał udaru, został sparaliżowany. Papież wyznaczył na zarządcę zakonu Paola Dezzę, z pominięciem asystentów generalnych Arrupego. Dwa lata później generał złożył rezygnację, a jezuici wybrali na jego następcę ks. Petera Hansa Kolvenbacha. Arrupe zmarł 5 lutego 1991 r. ©℗
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru Nr 7/2019
