Reklama

Człowiek z żelaza

Człowiek z żelaza

13.09.2015
Czyta się kilka minut
Każda epoka, każda rzeczywistość potrzebuje człowieka, który wyrazi swój czas. Myślę, że takim człowiekiem był właśnie Jerzy Giedroyc.
Fot. dzięki uprzejmości portalu www.KulturaParyska.com
Z

Założył pismo w chwili, kiedy wydawało się, że nie będzie ono miało czytelników, bo przecież emigracja oczekiwała wówczas czegoś innego, do kraju zaś „Kultura” nie trafiała. Ale przenikliwy Giedroyc wierzył, że to jemu czas w końcu przyzna rację. Tak też się stało. „Kultura” stała się instytucją, a Giedroyc wiedział, co się w Polsce dzieje, lepiej niż ludzie, którzy w niej żyli: potrafił z nimi tak rozmawiać, że dowiadywał się od nich więcej niż oni sami wiedzieli.

Był niezależny i nie poddawał się dyktatowi powszechnej opinii. Świadczy o tym choćby Jego spotkanie z prezydentem Kwaśniewskim. Mój podziw budzi też, iż wiedział, jaką wagę dla Polski ma wszystko to, co się dzieje za wschodnią granicą. Kiedy spotkaliśmy się ostatni raz, powiedział mi, że mam zrobić wszystko co w mojej mocy, by w Mickiewiczowskim Nowogródku odbyła się premiera „Pana Tadeusza”. Podjąłem takie kroki,...

1989

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Masz już konto? Zaloguj się 

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Jeśli założysz bezpłatne konto, możesz za darmo czytać 3 płatne teksty miesięcznie. Wykup dostęp, by czytać bez limitu najnowsze wydanie i numery archiwalne od 2003 roku! 

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Napisz do nas

Chcesz podzielić się przemyśleniami, do których zainspirował Cię artykuł, zainteresować nas ważną sprawą lub opowiedzieć swoją historię? Napisz do redakcji na adres redakcja@tygodnikpowszechny.pl . Wiele listów publikujemy na łamach papierowego wydania oraz w serwisie internetowym, a dzięki niejednemu sygnałowi od Czytelników powstały ważne tematy dziennikarskie.

Obserwuj nasze profile społecznościowe i angażuj się w dyskusje: na Facebooku, Twitterze, Instagramie, YouTube. Zapraszamy!

Newsletter

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]