Reklama

Czciciele Świętowita

Czciciele Świętowita

19.02.2008
Czyta się kilka minut
Prof. Krzysztof Koseła: Do ruchów neopogańskich w Polsce przystępują zwykle ludzie młodzi, którzy pożegnali się, mocno i zdecydowanie, z katolicyzmem. Przeważnie urodzeni pod koniec lat 60. i w latach 70., z dużych miast, o sympatiach raczej lewicowych, próbują zrekonstruować wiarę dawnej Słowiańszczyzny.
Pomnik Światowita (Świętowita) wydobyty z rzeki Zbrucz (obecnie Ukraina) Fot. Rafał Łapanowski / Muzeum Archeologiczne w Krakowie
T

Teresa Stylińska: Czy polscy neopoganie rzeczywiście wierzą w bogów słowiańskich?

Krzysztof Koseła: Wierzą w boga lub w bogów i boginie. W Polsce działa kilka organizacji, m.in. Rodzimy Kościół Polski, Rodzima Wiara, ruch Niklot. Najbardziej wyraziste mieszczą się w nurcie poganizmu etnicznego, nacjonalistycznego. Niewiele można powiedzieć o polskim wiccanizmie (pogańskim ruchu czarownic) ani o ekopoganizmie. Polscy poganie przyjęcie chrześcijaństwa przez władców piastowskich uważają za początek katastrofy i upadku cywilizacji słowiańskiej. Czczą Świętowita i innych bogów, próbują odtwarzać ich imiona i atrybuty. Nie są zgodni, czy cześć należy się jednemu bogu, czy wielu bogom i boginiom. Niektórzy uważają, że bogowie to tylko aspekty mocy jednego najważniejszego: Świętowita.

Na jakim podłożu społecznym wyrastają...

9525

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]