Reklama

Cudowne przeniesienie

Cudowne przeniesienie

24.06.2008
Czyta się kilka minut
Męczy pytanie historyczne: kiedy się zaczął ten teatr ogromny? Kiedy wtargnęło na boiska powszechne udawanie?
K

Kiedy zawodnicy zaczęli wić się na trawie, jakby połknęli węża, kiedy zaczęli chwytać się z bólu za twarz - jak Metzelder na początku meczu z Portugalią - choć ręka przeciwnika przeleciała pół metra obok, kiedy zaczęli padać ugodzeni niewidzialnym neutronem na polu karnym? W latach 60., gdy Guy Debord opisywał "społeczeństwo spektalu", w latach 70., gdy Jean Baudrillard przedstawiał teorię "symulaków"? Czy może już na boiskach angielskich w latach 20.? Mam wiarę w przedwojennych dżentelmenów i wydaje mi się, że w ponad stuletnich dziejach piłki jest to chyba względna nowość, która zaczęła ją zatruwać wraz z doskonaleniem się cywilizacji obrazu. Dzięki kamerom wszyscy, cały świat, widzą pajaca Metzeldera, jak chwyta się za siekacze (boli, aj, boli!) i pajac Metzelder wie, że widzi to cały świat, z wyjątkiem sędziego. Bo jego jednego można i trzeba oszukać, świat wszystko...

4579

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Masz już konto? Zaloguj się 

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Jeśli założysz bezpłatne konto, możesz za darmo czytać 3 płatne teksty miesięcznie. Wykup dostęp, by czytać bez limitu najnowsze wydanie i numery archiwalne od 2003 roku! 

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Napisz do nas

Chcesz podzielić się przemyśleniami, do których zainspirował Cię artykuł, zainteresować nas ważną sprawą lub opowiedzieć swoją historię? Napisz do redakcji na adres redakcja@tygodnikpowszechny.pl . Wiele listów publikujemy na łamach papierowego wydania oraz w serwisie internetowym, a dzięki niejednemu sygnałowi od Czytelników powstały ważne tematy dziennikarskie.

Obserwuj nasze profile społecznościowe i angażuj się w dyskusje: na Facebooku, Twitterze, Instagramie, YouTube. Zapraszamy!

Newsletter

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]