Cuda eucharystyczne

Na przykład: hostia zamienia się w tkankę ludzkiego ciała (choćby mięśnia sercowego, jak w Sokółce), z hostii spływa krew, zgromadzeni adorujący hostię widzą w monstrancji twarz dziecka, hostia unosi się nad ołtarzem. W czasie pożaru kościoła w Faverney (Francja, rok 1608) monstrancja z hostią zostaje przez tajemniczą siłę umieszczona wysoko na żelaznej kracie i ocalona z pożaru, a potem podczas Mszy św. łagodnie spływa na przygotowany wśród pogorzeliska ołtarz. Mamy relacje ułożone w porządku chronologicznym, poczynając od wczesnych lat XIV wieku (jeden cud zdarzył się w VIII w., ale naukowo został zbadany dopiero w 1971 r.) do początków XXI wieku (cud w Sokółce, rok 2008). Wspólna dla niemal wszystkich opisów jest nieufność władz kościelnych i niechęć do nadawania tym cudom rozgłosu. Kult, który powstaje, ma zawsze charakter oddolny, spontaniczny. Jeśli stare opisy można na upartego potraktować jako legendy, to współczesne wprost przeciwnie – szokują surowością, z jaką cudowne zjawiska poddaje się weryfikacji naukowej. Hostie przemienione w żywą tkankę przekazuje się do laboratoriów i poddaje badaniom histopatologicznym, bada się np. charakter tkanki (z jakiego organu), ustala się grupę krwi Jezusa (grupa AA – krew tkanki, w którą przemieniła się hostia w Lanciano, krew Całunu turyńskiego i w Sokółce).

Wydanie tej książki oceniam pozytywnie. Nawet sceptyk powinien być wdzięczny za staranne zebranie takiego materiału. Jednak książka nie jest adresowana do sceptyków. Dalsze jej części to zwięźle ujęte historie osób, które przez lata „odżywiały się” jedynie Eucharystią, następnie prezentacja świętych i błogosławionych czcicieli Eucharystii (zresztą niewyłącznie świętych i błogosławionych, bo są wśród nich np. André Frossard i inny, tym razem anonimowy Żyd z XVI wieku). Książkę zamykają rozdziały o kulcie Eucharystii i zbiorek modlitw.

Sylwia Palka, Objawiona obecność. Cuda eucharystyczne, Kraków 2012, Wydawnictwo eSPe.