„Ja wiem, żeś Ty dzisiaj nie taka / Że krwawe przeżyłaś już dni / Że rozpacz i ból Cię przygniata / Że muszę nad Tobą zapłakać / Lecz taką jak żyjesz w pamięci / Przywrócę ofiarą swej krwi” – śpiewał Mieczysław Fogg w „Piosence o mojej Warszawie”.
Niewiele utworów potrafiło tak trafnie oddać atmosferę powojennej stolicy, w której melancholia krzyżowała się z optymizmem, a tęsknota za przeszłością wyznaczała rytm melodii przyszłości.
O czym jest komiks „Medium”
Piosenka Alberta Harrisa wybrzmiewa w komiksie „Medium” w niespodziewanym momencie, kiedy to spirytystka Helena Kwiatkowska przychodzi do willi partyjnych notabli, aby przepędzić moszczące się w niej duchy. To zaledwie jeden z wielu przypadków opętań, do których doszło we wrześniu 1968 r.: zwiastun istnej inwazji upiorów.
Tomasz Kontny rozwija świat „Wydziału 7” – serii komiksów o nadnaturalnej Polsce – tworząc popową odpowiedź na „Festiwal” i „Brzask” Jacka Świdzińskiego. Scenarzysta reinterpretuje historię i umieszcza ją w ramach horroru, żeby za pomocą gatunkowych konwencji opowiedzieć o widmie wojny, które mimo upływu lat wciąż nawiedza warszawiaków.
„Medium” to rozrywkowy komiks, który nie jest bynajmniej narzędziem polityki historycznej, lecz dowodem na to, że o przeszłości można opowiadać inaczej niż poprzez czytanki czy pomniki.
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru Nr 22/2025
