Reklama

Sztuka wszędzie

Sztuka wszędzie

12.08.2012
Czyta się kilka minut
To pierwsze obszerne przedstawienie dziejów warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych.Poznajemy związki sztuki z polityką państwa, ale także z życiem codziennym II Rzeczypospolitej.
Felicja Lilpop, plakat „Bal Szkoły Sztuk Pięknych” (1931). Muzeum Etnografii i Rzemiosła Artystycznego we Lwowie. Repr. Piotr Jamski
W

W 2004 r. w Zachęcie miała miejsce wystawa „Powinność i bunt” poświęcona, stołecznej Akademii Sztuk Pięknych od 1944 r. po współczesność. Teraz mamy okazję poznać dzieje jej bezpośredniej poprzedniczki.

Warszawską Szkołę Sztuk Pięknych otwarto 17 marca 1904 r. Była to prywatna uczelnia, a wśród nauczycieli znaleźli się wybitni przedstawiciele Młodej Polski: Xawery Dunikowski, Konrad Krzyżanowski, Ferdynand Ruszczyc, Kazimierz Stabrowski i Karol Tichy. Powołanie Szkoły to jeden z przykładów ówczesnej samoorganizacji polskiego społeczeństwa, budowania własnych instytucji poza strukturami stworzonymi przez zaborców. Uczelnia funkcjonowała z przerwami nawet podczas I wojny, aż do 1 lipca 1920 r. Wtedy ją zamknięto, a większość studentów wzięła udział w obronie Warszawy podczas wojny polsko-bolszewickiej.

Odrodziła się pod koniec 1922 r. już jako uczelnia państwowa. Jej...

8955

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]