Po wyprawach do Mekki (Ornette Coleman), w regiony współczesnej kameralistyki (Lutosławski, Penderecki), na nowojorskie poddasza (płyta z Davidem Murrayem) przyszła pora na romans z francuskim Association á la Récherce d'un Folklore Imaginaire, którego emisariuszem jest Jean-Luc Capozzo. Dobrym swatem okazał się Mikołaj Trzaska, który od kilku lat pomaga Olesiom otwierać furtki prowadzące z więzienia totalnej awangardy.
Skład zespołu nawiązuje do klasycznej obsady kwartetu Colemana, ale w najlepszych utworach - tytułowa suita, “JLC", “Bolero Stefana", “N-ju", “Urodzaj" - Urizen (rozum) ustępuje Urthonie (wyobraźni), która ma orientalne rysy. Capozzo i Trzaska, którzy dobrali się jak w korcu maku, ocieplają tę chwilami zgiełkliwą muzykę humorem, a nawet liryzmem. Nie boją się wędrować (w rytm karawany wielbłądów) do krainy wyobrażonego folkloru, która leży na Wschodzie, choć zarazem na... południowej północy. Urzekła mnie suita i lekko pijane “Bolero Stefana", które mogłaby zagrać na dożynkach pogrzebowa orkiestra strażacka. Szkoda, że współpraca z Capozzo już się skończyła, bo coraz ciekawsze polskie trio mogłoby odważniej sięgnąć do źródeł muzyki etnicznej. Na przykład wzorem Sclavisa ruszyć z instrumentami do interioru.
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru TP 44/2005
