Reklama

Słodkie bilety

Słodkie bilety

30.07.2016
Czyta się kilka minut
„Brak cukru czy mięsa może rozłożyć komunizm od wewnątrz”: taką opinię, według doniesień SB, miał latem 1976 r. wyrazić mieszkaniec Wielkopolski. Wiedziała to też władza i 40 lat temu wprowadziła kartki na cukier.
Kolejka przed Domem Towarowym Sezam, Warszawa, marzec 1977 r. Fot. Jerzy Michalski / FORUM
W

W polskiej tradycji kulinarnej i ekonomicznej cukier był zwykle oznaką zamożności, a jego brak związany bywał z kryzysami, np. wojną. Jednak w czasach komunizmu cukier miał jeszcze dodatkowe znaczenie: w warunkach gospodarki niedoboru, gdy w okresie letnio-jesiennym Polacy masowo przygotowywali przetwory – pozwalające na własną rękę uzupełnić braki w sklepach – to cukier był ich nieodłącznym składnikiem. Do tego dochodziły jego ogromne ilości wykorzystywane w produkcji bimbru... A jakby tego było mało, cukier – w odróżnieniu od innych artykułów spożywczych – można było długo przechowywać. Stąd, gdy groziła podwyżka cen, społeczeństwo przejawiało prosty odruch: zakup zapasów cukru oznaczał oszczędność w domowych budżetach.
Dlatego właśnie cukier stał się w PRL jednym z tych towarów, które najczęściej padały ofiarą paniki rynkowej. Zresztą to przyzwyczajenie Polaków nie zanikło...

15812

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]