Co nowego można napisać po tej książce: o ciągnącym się przez kilkaset stron reportażu o polskim natarciu na Monte Cassino? Chyba tylko, że choć rzecz została napisana ponad pół wieku temu - w innych czasach i dla innego odbiorcy (w PRL-u w wielu domach "Monte Cassino" traktowano jako coś więcej niż książkę) - to, czytana dziś, wciąga i trzyma w napięciu, mimo że wiemy przecież, jak skończy się ta opowieść. Tajemnica megareportażu Melchiora Wańkowicza o bitwie z maja 1944 r. tkwi nie tylko w stylu reportera-pisarza. Także w tym, że nie jest to - jak często w książkach historycznych - relacja "z lotu ptaka", w której dominują numery dywizji, ale opowieść o mnóstwie ludzi z imienia i nazwiska, uczestników.
Czyta się kilka minut
Wańkowicz wyprzedził epokę. Na tym przecież polega tajemnica współczesnych bestsellerów, np. takich autorów, jak Stephen E. Ambrose, Antony Beevor czy Richard Overy, którzy na nowo opisują znane fakty z II wojny światowej. Rzecz w perspektywie: oni wszyscy - a wcześniej Wańkowicz - pokazują wydarzenia z perspektywy konkretnych ludzi, z ich emocjami i indywidualnym doświadczeniem.
Książką tą wydawca rozpoczyna kolekcję dzieł Wańkowicza z lat 1892-1974; do roku 2011 ma ukazać się 16 tomów.
MELCHIOR WAŃKOWICZ
"Bitwa o Monte Cassino",
Prószyński i S-ka 2009.
Cały artykuł dostępny tylko dla subskrybentów
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
