Reklama

Prośba o ciszę

Prośba o ciszę

27.02.2007
Czyta się kilka minut
Z przykrością i żalem przeczytałam list Stanisława Obirka ("TP" nr 8/07) będący odpowiedzią na apel ks. Adama Bonieckiego do "braci odchodzących" ("TP" nr 5/07), by swymi medialnymi wystąpieniami nie obrażali i nie zadawali dodatkowego bólu ludziom, którzy im kiedyś - jako kapłanom - zaufali. Komentarz ks. Bonieckiego jest jednym z niewielu, który upomina się o względy ze strony odchodzących dla tych, którzy zostają w Kościele: kapłanów i świeckich. Czy Stanisław Obirek i inni, równie chętnie dokonujący publicznej apologii swojej decyzji, myślą o tym, jak czują się i co przeżywają ci, którym jako kapłani dawali w konfesjonale rozgrzeszenie, udzielali sakramentu chrztu, odprowadzali w ostatnią drogę najbliższych, dla których sprawowali Eucharystię? Co czują słuchacze kazań i rekolekcji księży X, gdy w publicznym miejscu mogą zobaczyć na własne oczy, że "przyczyna [ich] odejścia była mniej teologiczna, choć po ludzku bardziej zrozumiała" (jak pisze ks. Boniecki). Nie dobru innych, jak pisze Stanisław Obirek, mają służyć te wypowiedzi: to szukanie aprobaty dla własnej decyzji.
P

Podobnie jak ks. Boniecki nikogo nie osądzam, głęboko współczuję tym, którzy decyzję o odejściu podjęli, proszę jedynie o takt, o kulturę odchodzenia - o ciszę. Krytyka tego, co złe w Kościele, jest i słuszna, i pożądana. Nie powinni jej chyba jednak dokonywać ci, którzy odchodzą. Ich motywacja będzie zawsze dwuznaczna.

ANNA GAŁDOWA (Kraków)

Napisz do nas

Chcesz podzielić się przemyśleniami, do których zainspirował Cię artykuł, zainteresować nas ważną sprawą lub opowiedzieć swoją historię? Napisz do redakcji na adres redakcja@tygodnikpowszechny.pl . Wiele listów publikujemy na łamach papierowego wydania oraz w serwisie internetowym, a dzięki niejednemu sygnałowi od Czytelników powstały ważne tematy dziennikarskie.

Obserwuj nasze profile społecznościowe i angażuj się w dyskusje: na Facebooku, Twitterze, Instagramie, YouTube. Zapraszamy!

Newsletter

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]