Dzięki ujawnieniu w mediach nagrań fragmentów rozmów obu panów wszyscy wiemy, że chodzi o brak zapłaty za usługi biznesmena przy przygotowaniu budowy dwóch drapaczy chmur, do której przymierzała się spółka Srebrna, powiązana przez osoby zasiadające we władzach z kręgiem ścisłego kierownictwa PiS. Z tego powodu sprawa dotknęła aspektów podstawowych dla kondycji państwa: przejrzystości finansów partii i trybu udzielania zgód na wielkie inwestycje, o czym pisaliśmy kilkakrotnie na łamach „Tygodnika”.
Tymczasem w cieniu tego wszystkiego trwa w mikroskali groteska być może jeszcze bardziej znamienna: otóż prokuratura cały czas prowadzi postępowanie sprawdzające – czyli takie, w ramach którego nie ma prawnych podstaw, aby wezwać Jarosława Kaczyńskiego jako świadka. Jego przesłuchanie narzuca się jako pierwsza czynność na drodze do rzetelnego wyjaśnienia sprawy, jednak jest politycznym tabu zwłaszcza w roku wyborczym. Dlatego „sprawdzanie” może trwać w nieskończoność, przedłużane różnymi pretekstami (np. koniecznością złożenia przez zawiadamiającego tłumaczeń dokumentów – gdyby prokurator wszczął śledztwo, mógłby sam zlecić to tłumaczenie biegłym) albo i bez pretekstów.
Jeden zwykły poseł, a tyle specjalnych względów. Aż strach pomyśleć, jaki rodzaj tarczy chroniłby Kaczyńskiego, gdyby formalnie pełnił wysokie urzędy. ©℗
Czytaj także: Rafał Matyja: Państwo dla frajerów
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru Nr 10/2019
