Niepokojąca inność

Wbrew podtytułowi nie otrzymujemy stu krótkich powieści rzek, lecz sto opowiadanek, z których każde przypomina streszczenie jakiegoś obszerniejszego utworu albo jest szkicem większej formy. Giorgio Manganelli – nieżyjący od 26 lat włoski pisarz awangardowy, tłumacz, krytyk literacki i dziennikarz – był zwolennikiem teorii, zgodnie z którą literatura posiada pełną autonomię (tzw. społeczna misja literatury jest realizowana wyłącznie przez bezradnych pisarzy, którzy nie potrafią wyzwolić energii właściwej wyswobodzonemu ze światowych zobowiązań językowi). Tekst literacki prowadzi nas zawsze w stronę negatywności, w stronę nicości, na co dzień przesłanianej przez świadomość. Rycerz, duch, pisarz, panowie w szarych i wymiętych garniturach, Cesarz, ciało niebieskie – postaci i przedmioty Manganellego to figury niepokojącej inności, tylko czasem, przez czysty przypadek, przypominającej to, co znane. ©℗